رعایت معیارهای ساختمانهای سبز و پایدار,ارزشهاي ايراني- اسلامی در طراحی و ساخت بنا

حفظ انرژی و رعايت معيارهای ساختمانهای سبز و پايدار

رعايت معيارهای ساختمانهای سبز
لازم است با رعايت تمهيداتي در طراحي و ساخت بنا، با درنظر گرفتن همجواريها، شرايط اقليمي،محلي و اقتصـادي، مقـدار انـرژي مصـرفي در بهـره بـرداري از سـاختمان و تأسيسـات گرمايشـي وسرمايشي تا حد امكان پايين نگه داشته شود، تعويض هوا و تهوية مطبوع در حد مجاز جای بحث در این مقاله نیست در ساختمانهائي که در این جا گفته میشود رعايت معيارهاي ساختمانهاي سبز و پايدار به قرار زير الزامي است.

الف) گوناگوني و تنوع: از اساسيترين اهداف توسعه پايدار است. بـا طراحـي كـاربريهـاي متفـاوتهمجوار در محلات شهري، درصد زيادي از هزينهها و آلودگي هوا كاهش مييابد.

ب) اقليم و آب و هوا: آگاهي به چگونگي انطباق ساختمان با اقليم خـاص منطقـه از مباحـث مهـممعماري ميباشد. طراحي اقليمي، روشي براي كاهش همهجانبه هزينـه انـرژي سـاختمان و عوامـلاقليمي مؤثر بر بنا شامل تابشآفتاب، دما، رطوبت، باد و بارندگي ميباشد. در اين رابطـه توجـه بـهراهكارهاي معماري گذشته هر منطقه بسيار كارساز است.

پ) پوشش ساختمانها: استفاده از پوششهاي گياهي بيشتر در سقف، نماها و كف فضاها به حفـظانرژي در ساختمان كمك ميكند.

ت) بكارگيري ظرفيت حرارتي جرم مصالح ساختماني: ظرفيت بالاتر حرارتي جرم ديوارها و سقفهاباعث بالارفتن زمان انتقال حرارت بين فضاي داخلي و خارجي ميشـود. اسـتفاده از پوشـشهـايدوجداره ميتواند باعث مصرف بيشترين حرارت بدسـت آمـده از خورشـيد در روز و مصـرف آن درشب شود.

ث) رنگ: استفاده از رنگهاي روشن براي اقليمهاي گرم و رنـگهـاي تيـره و جـذب كننـده بـراياقليمهاي سرد ترجيح داده ميشود.

ج) پنجره و در: نوع، جنس و ابعاد و مكانيابي پنجره تأثير بسزايي در حرارت اكتسابي از آفتاب دارد.انتخاب نوع شيشه و پروفيل پنجره مناسب در درازمدت باعث كـاهش هزينـههـاي انـرژي مصـرفي
ساختمان ميگردد.

چ) سايهاندازي: از برآمدگيها و پيش آمدگيهاي بام ساختمان، سايبانها، ساباطها و پردههـا بـراي
جلوگيري از دريافت حرارت غيرضروري آفتاب ميتوان استفاده كرد.

ح) لزوم توجه به احياي هويت فرهنگي و استفاده از نيروي كار و روشهاي ساخت محلي.

خ) طراحي با كمترين نسبت سطح بيروني به حجم بنا: بالا بودن اين نسبت نشان دهنـده رانـدمانخوب انرژي است.يعني هندسه ساختمان به گونهاي باشد كه سطوح خارجي حداقل مقدار ممكنـهباشد و حجم فضاي داخلي ساختمان حداكثر مقدار ممكنه باشد.

د) بالا بودن نسبت سطح به محيط بنا:عبارت است از بالا بودن حاصل تقسيم مساحت يك طبقه برمحيط آن طبقه. هر چه اين مقدار بزرگتر باشد راندمان انرژي ساختمان بيشتر است.

ذ) طراحي مناسب فضاهاي داخل بنا براي بهرهگيري بيشتر از عوامل طبيعي، حرارت آفتـاب، و نـورطبيعي.
ر) استفاده از مصالح ساختماني بادوام، طبيعي، بوم آورد و غير سمي و مناسب و قابل بازيافت
ز) توجه همزمان به همه اصول فوقالذكر.

بكارگيري و ترويج ارزشهاي ايراني- اسلامي در طراحي و ساخت بنا

ارزشهاي ايراني- اسلامي در طراحي و ساخت بنا
با احترام به اديان و مكاتب ديگر، به منظور دستيابي به هويتي منسـجم در سـاختمانهـا و محـيط زندگي بر پايه ارزشهاي ايراني- اسلامي، بناها بايد با تمهيـدات لازم در راسـتاي پاسـداري از ايـن ارزشها طراحي و ساخته شوند و زمينهاي براي تناقض بـا آنهـا در سـاختمانهـا و محـيط فـراهم نشود. در اين راستا، ضروريست كه اصول ريشهدار معماري ايراني از جمله مـوارد زيـر در طراحـي و ساخت بناها مورد توجه جدي قرار گيرند:

• “خودبسندگي و بومآورد بودن” مصالح و فنآوري،
• “پرهيز از بيهودگي” به معناي دوري از افزودههاي غيرضروري،
• “مردمواري” كه رعايت مقياسهاي انساني به شكل مطلوب و بر اساس رفع نيازهاي او است،
• “درونگرايي” كه به مفهوم حفظ حريمهاي خصوصي و عمومي است و بيش از اصول ديگـر تـأثيرات فرهنگ ديني را نمايان ميكند،
• “نيارش” كه در طراحي ساختار اصلي بناها، به معناي رعايت چارچوب معين ترسيمي و هندسي سازه و عناصر اصلي نگهدارنده بنا است،

“پيمون” به مفهوم پيروي از نظام ابعادي معين كه بـه نحـوي توليـد انبـوه و حرفـهاي را ممكـن ميسازد.
اين اصول به منظور تعيين و حفظ تناسب بين اجزاي بنا در گذشته رعايت ميشـد و لازم اسـت در دوران معاصر نيز علاوه بر دستيابي به ساير اهداف و انتظارات تعيينشده در ايـن قسـمت، بازتـاب عيني آنها جهت نيل به انتظارات زير مدنظر قرارگيرند:

الف- تامين امنيت معنوي انسانها با رعايـت حـريمهـاي لازم كـار و زنـدگي و جلـوگيري از تـداخل قلمروهاي خصوصي و عمومي در طرح و اجراي ساختمانها.

ب- هماهنگي با ارزشهاي ديني و معنوي جامعـه و سـاير ارزشهـاي نهفتـه در محـيط طبيعـي و مصنوعي، در تعيين شيوة استقرار و جهتگيري فضاها و سـاختمانهـا و همچنـين در طراحـي حجم، ارتفاع و نماي بناها.

پ- در نظر گرفتن شأن و منزلت انسانها در طراحي و ساخت ساختمانها، به صورتي كه علاوه بـر كفايت امكانات ساختماني براي تامين ايمني، بهداشت و سلامت لازم، هيچ فردي براي فعاليـت و زندگي مستقل در فضاهاي تعيين شده، به كمك جسمي ديگران نياز نداشته باشد.

ت- رعايت عدالت در امكان بهرهبرداري تمام اقشار و افراد با تواناييهاي جسمي متفـاوت، بـه ويـژه جانبازان، افراد معلول، سالمندان و كودكان از فضاها و بناهاي عمومي.

ث- پرهيز از اسراف و رعايت اعتدال در تعيين اندازهها، سطح و حجم فضـاها و سـهم آنهـا از كـل ساختمان، با توجه به انتظارات اقشار استفادهكننده به نحوي كه از يك سو با حـداقل نيـازهـاي آنان متناسب بوده و موجب احساس كاستي و تنگنا در ساختمان و فضاها نشود و از سوي ديگر از اسراف و اتلاف منابع و سرمايهها جلوگيري شود.

ج- بهرهگيري از تجارب معماري بومي در طراحي و ساخت بناهاي معاصر، با تامين انتظاراتي ماننـد
همسازي با اقليم و شرايط محيطي، هماهنگي با فرهنگ و سنتهاي زندگي جامعه، هـمخـواني حجم و اندازههاي ساختمان با نوع و مقياس كاركرد آن و كاربرد مواد و مصالح بومي.

چ- بهكارگيري و اعتلاي مفاهيم، مظاهر و نمادهاي بصري معماري ايراني در طراحي سـاختمانهـا، به ويژه در كاربرد هندسه، رنگ، نور، عناصر، شكلها و حجمهاي ساختماني.

ح- بهره گيري و نمايش تواناييها و قابليتهاي فني جامعه در طراحي ساختمانها

خ- تامين امكـان اسـتفادة متنـوع يـا چنـدمنظوره از فضـاها، بـا پـيشبينـي تمهيـدات لازم بـراي انعطافپذيري فعاليت در آنها.

د- تأمين و ايجاد آباداني و نشاط لازم و در شان جامعه، از طريق تامين جلوة بصري مناسـب بـراي ساختمانها بسته به نوع استفاده و موقعيت آنها.

ذ- رعايت تعادل در كاربرد پيرايهها و تزئينات، بر حسـب نـوع اسـتفاده و جايگـاه سـاختمانهـا در محيط.

ر- نظارت بر هماهنگي حجم، ارتفاع و نماي ساختمانها به منظور جلوگيري از وارد شدن خدشه به آسايش، بهداشت و ساير حقوق استفادهكننـدگان يـا سـاكنان سـاختمانهـاي ديگـر و محـيط پيرامون.

ز- طراحي و اجراي ساختمان با هدف حفظ دوام و كيفيت قابـل قبـول در طـول عمـر مفيـد آن و جلوگيري از استهلاكهايي كه بر اثر آنها سلامت و ايمني ساكنان، استفادهكنندگان و ساير مـردم به خطر ميافتد.

انجام پروژه های معماری در فریلنس پروژه